
Czerneńskie akwarele Zygmunta Vogel’a | Ciekawostki Karmelu #58
2 czerwca, 2026
Eucharystia – wielkość kruchości
4 czerwca, 2026
Owoce Komunii Świętej
Adam Hrabia OCD
Owoce Komunii św. zależą od naszej dyspozycji. Święty Pius X, zachęcając do częstej Komunii Świętej, przypomina zasadę: „Choć sakramenty działają ex opere operato, to jednak przynoszą większy skutek z racji doskonalszego usposobienia tych, którzy je przyjmują. Należy więc czuwać nad tym, aby staranne przygotowanie poprzedzało Komunię Świętą i aby następowało po niej odpowiednie dziękczynienie, zależnie od możliwości i warunków każdego”.
Święty Antoni Maria Claret mówi: „Kiedy przystępujemy do Komunii Świętej, wszyscy otrzymujemy tego samego Pana Jezusa, lecz nie wszyscy otrzymujemy te same łaski ani też Komunia Święta nie powoduje tych samych skutków. Zależy to bowiem od naszej większej czy mniejszej dyspozycji wewnętrznej”.
CO DAJE KOMUNIA ŚWIĘTA?
Wymieńmy najważniejsze owoce Komunii:
• Zjednoczenie z Chrystusem Jezusem.
Jezus powiedział: „Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim” (J 6, 56). Pierwszym owocem przyjmowania Komunii jest pogłębienie więzi z Jezusem. Nie tylko każdy z nas przyjmuje Chrystusa, lecz także Chrystus przyjmuje każdego z nas. Zacieśnia więzy przyjaźni z nami.
• Zadatek przyszłej chwały.
Pokarm eucharystyczny jest zadatkiem nieśmiertelności i przyszłej chwały w Królestwie Ojca. Podarowanie komuś zadatku w relacjach między ludźmi oznacza pomyślne załatwienie sprawy. Jest pewną gwarancją. Komunia Święta jest zadatkiem życia wiecznego w niebie. Nazywana jest lekiem nieśmiertelności, odtrutką na śmierć. Zawiera w sobie sekret nieśmiertelności. Jezus mówi: Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. […] Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne (J 6, 51.54).
Błogosławiona Kandyda od Eucharystii wspomina, że jako dziecko, przyjmując każdą Komunię Świętą, była pewna, że pójdzie do raju. Nie bała się nawet śmierci. Podczas każdej Komunii Świętej myślała: „Jeślibym teraz umarła, poszłabym do nieba”.
• Powiększenie w nas miłości do Boga i ludzi.
Eucharystia to sakrament miłości – jest owocem miłości i jej celem jest powiększenie w nas miłości do Boga i ludzi. Udziela siły, abyśmy się wzajemnie miłowali. Błogosławiona Kandyda każe uważnie przyglądać się naszej miłości bliźniego, jaka ona jest: Czy wzrasta po Komunii Świętej?
„Niechęć w sercu, najmniejszy chłód, opór w akcie poświęcenia się dla osoby, która sprawiła nam przykrość, to wskaźnik, że nasza miłość do Jezusa jest wątpliwa, nasza Komunia niezbyt gorliwie przyjęta. Miłość Jezusa – czerpana z żaru Boskiego Serca – przynagla nas do miłowania”.
Jan Paweł II pisze: „Eucharystia wychowuje nas do miłości, ukazuje bowiem, jaką wartość w oczach Bożych ma każdy człowiek, nasz brat i nasza siostra, skoro każdemu w taki sam sposób Chrystus daje siebie samego pod postaciami chleba i wina. Jeśli przyjmujemy Komunię Świętą, w naszych oczach musi rosnąć godność każdego człowieka. A poczucie tej godności staje się najgłębszym motywem naszego odniesienia do bliźnich. Chrystus przychodzi do serc i nawiedza sumienia naszych braci i sióstr. Jakże odmienia się obraz wszystkich i każdego, gdy sobie to uświadomimy, gdy uczynimy to przedmiotem refleksji”.
• Ochrona przed grzechem ciężkim i zgładzenie grzechów lekkich.
Katechizm Kościoła katolickiego mówi: „Eucharystia przez miłość, którą w nas rozpala, zachowuje nas od przyszłych grzechów śmiertelnych. Im bardziej uczestniczymy w życiu Chrystusa i pogłębiamy przyjaźń z Nim, tym trudniej będzie nam zerwać więź z Nim przez grzech śmiertelny” (KKK 1395).
Błogosławiona Kandyda nazywała Eucharystię solą konserwującą. Napisała: „Najczcigodniejsze Ciało, które kapłan kładł na wargach moich współsióstr, zdało mi się najcenniejszą solą chroniącą nas przed wszelakiego rodzaju zepsuciem, zachowującą nas jako nietknięte, co więcej – drogocenne. Któż zaprzeczy, o mój Jezu, że tylko Tobie zawdzięczamy pokonanie tkwiących w nas namiętności, choćby jedynie w zalążku, i wciskających się do duszy? To mocą Twojego Boskiego Ciała, które jest naszym pokarmem i strzeże nas na życie wieczne, wznosimy się ku Tobie, depcząc każdą namiętność, bunt natury, pokusy, które wydawały się już pokonane. Wszystko zawdzięczamy Tobie, Panie Jezu”.
• Uleczenie.
Kiedy powstały w Kościele tendencje do ograniczania częstotliwości Komunii Świętej z pobudek szacunku i poczucia niegodności, papież Pius X zareagował przeciw tej tendencji: „Pragnienie Jezusa Chrystusa i Kościoła, aby wszyscy wierni mieli codziennie dostęp do posiłku eucharystycznego, zmierza do tego, by zjednoczeni z Bogiem przez sakrament czerpali z niego moc do opanowania swych namiętności i oczyszczenia z lekkich grzechów, które codziennie popełniamy, oraz obronę przed poważniejszymi występkami, na jakie naraża nas ludzka słabość. Celem Komunii Świętej nie jest przede wszystkim oddanie czci Bogu ani uzyskanie nagrody za praktykowanie cnót, dlatego Sobór Trydencki nazywa ją lekarstwem, które uwalnia nas od codziennych przewinień i zabezpiecza przed grzechami śmiertelnymi”.
Ponieważ ciągle grzeszę, powinienem zawsze mieć lekarstwo – lekarstwo na wszystkie wady i słabości. Święty Bernard mówił: „Jeśli nie czujesz już tak często napadów gniewu, zazdrości, nieczystości lub innych występków, dziękuj za to Przenajświętszemu Ciału Jezusa Chrystusa”.
• Źródło radości.
Komunia Święta jest przedsmakiem wiecznego szczęścia – pełnia szczęścia będzie w niebie, tu, na ziemi, mamy jego zadatek. Nieprzypadkowo Pan Jezus wybrał wino – znak radości – jako materię sakramentu. Eucharystia ma napawać nas radością, przemieniać nasz smutek w radość.
Święty Julian mówił: „Uczestniczcie codziennie we Mszy Świętej. Ona da wam radość na cały dzień, pomoże lepiej wypełnić wasze obowiązki, a wasza dusza będzie miała więcej mocy, by nieść codzienny krzyż chrześcijanina”.
Święty Tomasz często podkreślał, że po Komunii Świętej dusza znajduje się w stanie wewnętrznej radości. Przypomina mi się taki przykład z codziennego życia: W pewnej rodzinie dzieci wiedziały, kiedy mama była u Komunii Świętej, chociaż się nie chwaliła, że była w kościele. Było to widać po jej uśmiechu, po jej spokoju, po promienności twarzy. Było widać, że ona była i jest z Jezusem.
• Budowanie Kościoła.
W Katechizmie Kościoła katolickiego czytamy: „Eucharystia tworzy Kościół. Ci, którzy przyjmują Eucharystię, są ściślej zjednoczeni z Chrystusem. Przez to Chrystus łączy wszystkich wiernych w jedno Ciało, czyli Kościół. Komunia odnawia, umacnia i pogłębia to wszczepienie w Kościół, dokonane już przez chrzest” (KKK 1396). Komunia w swej istocie jest budowaniem wspólnoty.
Podsumowaniem rozważań o owocach Komunii Świętej niech będą słowa św. Faustyny:
„Wszystko, co we mnie dobrego jest, sprawiła to Komunia Święta, jej wszystko zawdzięczam. Czuję, że święty ogień przemienił mnie całkowicie. O, jak się cieszę, że jestem mieszkaniem dla Ciebie, serce moje jest świątynią, w której ustawicznie przebywasz…”.







